حجاب ها حتی در رمضان

چند سال پیش خبری در رسانه ها تمام توجه ها را به خود جلب کرد: روزنامه فرانسوی "لوموند" به نقل از یکی از نزدیکان سارکوزی نوشت: سارکوزی خانم "بوغراب" که اصالتی عربی دارد را به دلیل روزه نگرفتن در ماه رمضان و حمایتش از قانون منع حجاب زنان به عنوان وزیر در کابینه جدید تعیین کرد.

کد خبر: 10001
تاریخ انتشار : تیر ۷, ۱۳۹۳

خانم بوغراب ۳۶ ساله که همیشه با افتخار در مقابل دوربین های خبرنگاران می گوید: ” من در ماه رمضان روزه نمی گیرم”.

این خانم فرانسوی که  الجزائری الاصل می باشد چندی پیش نیز خشم مسلمانان و اعراب ساکن فرانسه را با حمایت از اخراج زنی مسلمان از یک موسسه به دلیل رعایت حجاب اسلامی بر انگیخت.

اخباری این چنینی را شاید بتوان از این نظر هم مورد بررسی قرار داد که چرا یک مسلمان گاهی به این حد از عناد و تهاجر و بی حیایی در برخورد با احکام شرعی می رسد؟

احکام شرعی

 اینکه سبک و سیاق و روش زندگی، میزان اعتقاد و عمق ایمان و نطفه بسته شده و یا احساس فوران علم و دانش یا هزارن امر دیگر در این مورد اثر دارد را کاری نداریم؛  ولی باید به یک نکته توجه کنیم که این دست افراد که در بعضی شرایط به شدت ابراز وجود می کنند، با اینکه مثل این مورد، منکر روزه و حجابند و به این تفکر اباحه گری و بی اعتنایی به احکام شریعت به نام آزادی و روشنفکری می بالند؛ با این همه غرق در حجاب خود هستند.

حجابی که همراه با مشتقاتش حدود ۸ مرتبه در قرآن تکرار شده به معنی پرده و پوشش و حائل است میان دو چیز، و به منزله سدّی است که مانع درک ظاهر شیءِ دیگر است.

حجاب در قرآن

امثال این زنان و مردان تا خرخره غرق در این حجاب هاست. آن ها همیشه با نقد پوشش ظاهری و حجاب اسلامی به بهانه تیرگی و سختی، به شکلی عجیب در حجاب هایی ظلمانی نفس خود در حال خفه شدن هستند، حجاب هایی که انسان را محدود به مادیات و محسوسات نموده و از توجه به ملکوت عالم دیگر غافل می سازند؛ و آنها را در گرداب توجیهات و استدلال ها سرگرم و سپس غرق می کند.

با این حال از بُعد دیگر که به این مساله بنگریم کسی که می تواند مدت ۱۴ ساعت کمتر یا بیشتر در شدت گرما، طعام و غذا را ترک و زحمت و رنج تشنگی را تحمل کرده و از لذایذ جنسی خودداری کند، می‌ تواند برای خاطر مصالح بزرگ اجتماعی و برای حفظ شرف و آبروی خود و جامعه نیز شکیبایی ورزد و زحمات و دشواری‌ ها و ناراحتی‌ ها را برای نیل به مقاصد عالی اجتماعی متحمل شود، بر خلق و خوی تند غلبه کند و یادی از ضعیفان کند، جسم و روح را همزمان از بیماری روحی و جسمی نجات دهد، و قدرت تسلیم در برابر دستورات الهی پیدا کند.

hijab

ولی زمانی که قد راست کرد تا در برابر این احکام بایستد و به خواهش دل، شکم را معیار قرار دهد و شهوت حاکم بر زندگی اش شود ایستادن در برابر این حجاب ها دیگر اهمیتی ندارد. دیگر حجاب در رفتار و گفتار و ظاهر معنایی ندارد.

اینها برای همیشه حتی در رمضان الکریم هم در حجاب های ظلمانی نفس خواهند ماند؛ و هیچ گاه عمق بندگی و لذت عبادت و سرتسلیم فرود آوردن را درک نمی کنند و همیشه در حالت سخره دین و احکامش سرگردانند.

چراکه انسان مختار است که شاکر باشد یا کافر .

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.