زنانی که از آنها کمتر شنیده ایم/قسمت اول

مادرعمرو بن جناده بعد از شهادت فرزندش که دشمن سر را به طرف خیمه پرتاب می کند سر را برداشته می بوسد و به سوی دشمن پرتاب می کند و یک نفر را به همین وسیله می کشد.

کد خبر: 14166
تاریخ انتشار : آبان ۱۱, ۱۳۹۳

زنان سهم بزرگی در نهضت عاشورا و زنده نگه داشتن این واقعه عظیم تاریخی داشتند و بی تردید آنان توانستند با ایجاد روحیه ایثار و از خودگذشتگی و تشویق همسران و فرزندان خود و پرستاری از مجروحین، بیماران و کودکان در رساندن پیام شهدا و هدف امام حسین (علیه السلام) نقش آفرینی کنند. در این جا به زنانی که نقش اثرگذاری در حمایت از قیام داشتند؛ می پردازیم.

زنان حماسه ساز:

نقش رباب در نهضت حسینی

در واقعه کربلا تنها زنی که از همسران امام با ایشان همراه بودند، رباب است، او گام به گام سیدالشهداء حرکت می کرد.

این بانوی باوفا به همراه همسرش به کربلا رفت و پس از داغ های بسیاری که دید به اسارت به سوی کوفه و شام برده شد و از آنجا به همراه کاروان اسیران به مدینه بازگشت و در تنهایی یک سال بدون همسرش زندگی کرد.

هانیه (مادر وهب)

وهب پسر عبدالله روز عاشورا همراه مادر و همسرش در میان لشکر امام بودند.

روز عاشورا مادرش به او گفت: به یاری فرزند رسول خدا قیام کن، وهب در پاسخ گفت “اطاعت می کنم “، سپس به سوی میدان حرکت کرد.

در میدان جنگ پس از آن که خود را معرفی نمود سخت جنگید، وعده ای را کشت به جانب مادر و همسرش برگشت.
مادرش گفت: من از تو راضی نمی شوم، مگر این که در پیش روی امام حسین (ع) کشته شوی.

همسر وهب گفت: مرا در مصیبت خود داغدار منما.

مادر وهب گفت: به سوی میدان حرکت کن و در پیش روی فرزند پیغمبر بجنگ تا شهید شوی تا فردای قیامت برای تو شفاعت نماید.

وهب به میدان کارزار برگشت و با تمام قدرت می جنگید تا این که دستهایش قطع شد. در این وقت همسرش عمود خیمه را گرفت و به سوی وهب شتافت در حالی که می گفت: پدر و مادرم فدای تو باد، تا می توانی در راه خاندان پیامبر بجنگ، وهب خواست که همسرش را به سراپرده زنان بازگرداند. همسرش دامن  وهب را گرفت و گفت: من هرگز باز نمی گردم تا این که با تو کشته شوم .

امام حسین که این منظره را مشاهده کرد، به آن زن فرمود: خداوند جزای خیر به شما دهد و تو را رحمت کند، به سوی زنان برگرد.

زن برگشت سپس وهب به جنگ ادامه داد تا شهید شد. همسر وهب پس از شهادت او بی تاب به میدان دوید و خون های صورت وهب را پاک کرد و شمر به غلام خود دستور داد تا شهیدش نمود.

قمر بنت عبید( همسر عبدالله بن عمیر کلبی)

وقتی او لشکریان ابن زیاد را در حال حرکت می بیند و به همسرش می گوید، این سپاه کجا می روند؟ شوهرش می گوید: می روند با حسین بجنگند، زن آرزوی قلبی خویش که شهادت در راه حسین است را بیان می کند، عبدالله نیز میل خویش را برای شهادت، بیان می کند و زن نه تنها مانع نمی شود بلکه خود نیز تشویق می شود و می گوید: مرا هم با خود ببر، در روز هشتم محرم وارد کربلا می شوند، عبدالله و همسرش در روز عاشورا به شهادت می رسند، ایشان تنها زنی است که در حادثه کربلا به شهادت رسیده است.
او به همسرش که در حال شهادت بود، می گوید: چه خوب جانبازی کردی که ناگاه دشمن سر او را با عمودی خرد می کند.

بحریه (مادر عمرو بن جناده)

عمرو بن جناده، کودکی یازده ساله بود که پدرش در حمله اولی به شهادت رسیده بود.

وی پس از شهادت یاران حسین(ع) و تنها ماندن آن حضرت بر اثر تشویق مادرش، خدمت حضرت رسید و اجازه مبارزه را طلب نمود؛ امام فرمودند: این کودکی است که پدرش پیش از این به شهادت رسیده و شاید مادرش راضی به خروج او نباشد. و در اثر وساطت مادرش از امام اجازه رفتن به میدان نبرد را گرفت.

آن کودک قهرمان در حالی که رجز می خواند به دشمن یورش برد.

مادر او با عمود خیمه به جنگ دشمن می رود و به فرمان امام بر می گردد و همین بانو است که بعد از شهادت فرزند که دشمن سر را به طرف خیمه پرتاب می کند سر را برداشته می بوسد و به سوی دشمن پرتاب می کند و یک نفر را به همین وسیله می کشد.

پس از آن عمودی را از خیمه برداشت و بردشمن تاخت. دو نفر را با عمود زد و به جهنم واصل کرد. امام حسین علیه السلام امر فرمود تا او را به خیمه گاه برگردانند و درباره او دعا کرد.

آنچه درباره این زنان گفته شد، قطره ای از اقیانوس تعهد و ایمان و فداکاری است ،آنان با تشویق همسران و فرزندان خود برای رفتن به سوی میدان جهاد نقش عمده و اساسی داشتند.

حال زنان امروز با الگوگیری از زنان عاشورایی، موظفند در اصلی ترین هسته اجتماع یعنی خانواده، بستری مناسب برای رشد و بالندگی همسر و فرزندان مومن و عفیف فراهم آورند.

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

منابع:

مقتل الحسین ، خوارزمی،۱۴۱۸

تاریخ زندگی امام حسین (ع)، ۱۳۵۴

انساب الاشراف، بلاذری ، ۱۴۱۷

طبری، تاریخ طبری،

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

  1. ناشناس گفت:

    سلام.این تناقض یعنی چی؟در قسمت معرفی هانیه ” همسر وهب پس از شهادت او بی تاب به میدان دوید و خون های صورت وهب را پاک کرد و شمر به غلام خود دستور داد تا شهیدش نمود.” و در قسمت معرفی قمر بنت عبید( همسر عبدالله بن عمیر کلبی) “ایشان تنها زنی است که در حادثه کربلا به شهادت رسیده است.” لطفا پاسخ را به ایملیم نیز بفرستید.با تشکر فراوان

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

  1. ناشناس گفت:

    سلام.این تناقض یعنی چی؟در قسمت معرفی هانیه ” همسر وهب پس از شهادت او بی تاب به میدان دوید و خون های صورت وهب را پاک کرد و شمر به غلام خود دستور داد تا شهیدش نمود.” و در قسمت معرفی قمر بنت عبید( همسر عبدالله بن عمیر کلبی) “ایشان تنها زنی است که در حادثه کربلا به شهادت رسیده است.” لطفا پاسخ را به ایملیم نیز بفرستید.با تشکر فراوان

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.