دو سرباز کوچک عاشورا

 امام باقر(ع): «قطره‌اي از آن خون ها بر زمين برنگشت...»

کد خبر: 14885
تاریخ انتشار : آبان ۲۷, ۱۳۹۳

انسان از اولین لحظه حیات خود همواره در پی اسوه‌ای است تا خود را با آن همگون کند و در زندگی خود برترین ها را بشناسد. چه زیباست که این اسوه در جهان خاص باشند. در این مجال به موضوع «کربلا و الگوهای رفتاری» در آن می‌پردازیم. قرآن کریم در ترسیم سیمای واقعی انسان‌های حق مدار و باطل مدار علاوه بر بیان ویژگی‌ها و معیارها نمونه‌های عینی آنان را نیز معرفی می‌کند. در طرف مقابل نیز نمونه‌هایی از الگوهای منفی می‌بینیم که علی رغم زمینه مساعد هدایت، کفر ورزیدند.

گاندی ـ رهبر استقلال طلب هند ـ می‌‌گوید:«من زندگی امام حسین، آن شهید بزرگ اسلام، را به دقت خوانده‌ام و توجه کافی به صفحات کربلا نموده‌ام و بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستی از سرمشق حسین پیروی کند…»

در این جا دو شخصیت عاشورا را بیان می کنیم که سربازان کوچک عاشورایی هستند.

 

عبدالله بن حسن الگوی ایثارگران

 

◄نوجوانی ۱۱ ساله که برای دفاع از حریم ولایت جانبازی کرد.

◄شیخ مفید می‌نویسد: چون مالک بن النسر الکندی شمشیر بر سر حضرت فرود آورد، حضرت کلاه را از سرش بیرون آورد پارچه و کلاه دیگری خواست، سر مبارکش را با پارچه بست و کلاه بر سر نهاد، امام کمی درنگ کرد و سپس برگشت. اطرافیان هم برگشتند و اطراف حضرت حلقه زدند. عبدالله که هنوز به حدّ بلوغ نرسیده بود از خیمه بیرون آمد و دوید تا خود را به عمویش برساند، زینب خود را به عبدالله رساند و خواست او را نگهدارد، امّا او قبول نکرد. امام فرمود: خواهرم او را بگیر و با خود ببر. عبدالله مقاومت کرد و گفت: به خدا سوگند! از عمویم جدا نمی‌شوم.

بحر بن کعب به طرف حسین شمشیری فرود آورد. عبدالله فریاد زد: می‌خواهی عمویم را بکشی. دستش را سپر کرد. دست او جدا شد و آویزان گشت. فریاد زد یا عمّاه! حسین او را در آغوش کشید و گفت: برادرزاده! شکیبا باش و در انتظار پاداش نیکو باش.

 

حضرت علی اصغر(ع): الگوی کودکان

 

◄سربازی شیر خوار که در روز عاشورا در آغوش پدر به شهادت رسید. آن گاه امام جسد مبارکش را کنار خیمه‌ها در گودالی که حفر کرده بود، به خاک سپرد.

◄ازطبری نقل شده است: هنگامی که حسین از زندگی مأیوس شد، به خیمه خود آمد. کودک خردسالش را خواست تا با او وداع کند، زینب او را آورد. حسین کودک را در بغل گرفت که تیری آمد و به گلوی طفل اصابت کرد و به شهادت رسید. امام خون ها را به آسمان می‌پاشید و می‌فرمود:

پروردگارا! پیروزی ما را در هر موردی که به نفع ماست، نصیبمان فرما و از این مردم ستمگر انتقام ما را بگیر. آنچه بر من وارد شد، چون در منظر توست، برایم سهل است.‌ ای مهربانترین مهربانان!

 از امام باقر نقل شده است: «قطره‌ای از آن خون ها بر زمین برنگشت…»

در آخر باید بیان کرد که با نگارش خصوصیات دو شخص بزرگ در واقعه عاشورا می توان آن ها را در زندگی خود الگو قرار داد. و فرزندان خود را حسینی تربیت کرد.

 

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

 

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.