قلم های نجیب

از باغ می برند چراغانیت نکنند تا کاج جشن های زمستانیت کنند پوشانده اند صبح تو را ابرهای تار تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

کد خبر: 15613
تاریخ انتشار : آذر ۱۶, ۱۳۹۳

شعرای متعهد در تاریخ ادبیات ما همیشه جایگاه خاص و قابل تاملی داشته اند. در نسل پیشین که نسل انقلاب به حساب می آمد شعرایی مثل قیصر امین پور، سلمان هراتی، سید حسن حسینی، یوسفعلی میرشکاک و…. جزو شعرایی بودند که علاوه بر قدرت بیان و زیبایی کلام و محبوبیت بالا، نسبت به ارزش های مذهبی، فرهنگی و اعتقادات انقلابی مردم احترام قائل بودند.

در حال حاضر نیز ما شاعرانی با قدرت کلام بالا و متعهد به ارزش های فرهنگی و مذهبی داریم که توانسته اند در بین مردم از محبوبیت زیادی برخوردار شوند.

 

فاضل نظری

 

شعر

دکتر فاضل نظری در سال ۵۸ در شهر خمین واقع در استان مرکزی متولد شد. تحصیلات اولیه خود را در شهر خمین وخوانسار گذرانده‌است. برای ادامه تحصیل در رشته های معارف إسلامی و مدیریت در دانشگاه امام صادق(ع) به تهران آمد و تحصیلات خود را در مقطع دکترای رشته مدیریت تولید و عملیات در دانشگاه شهید بهشتی ادامه داد.

 دبیری سه دوره جشنواره بین‌المللی فیلم “صد” دبیری علمی جشنواره بین‌المللی شعر” فجر” و عضویت در شورای علمی ادبیات انقلاب، فرهنگستان زبان و ادب بعضی از عناوین ادبی و هنری و علمی او است.

 تا کنون از این شاعر، چهار مجموعه شعر «گریه‌های امپراطور»، «اقلیت»، «آن‌ها» و «ضد» توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده که هر کدام از این مجموعه‌ها به دلیل استقبال فراوان تا سی نوبت تجدید چاپ شده‌اند. سه مجموعه اول از مجموعه‌های شعری او توسط انتشارات سوره مهر در یک بسته‌بندی مجزا تحت عنوان «سه‌گانه شعری فاضل نظری» ارائه شده‌است.

 

از سروده های او:

 

از باغ می برند چراغانیت نکنند

تا کاج جشن های زمستانیت کنند

پوشانده اند صبح تو را ابرهای تار

تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

یوسف به این رها شدن ازچاه دل مبند

این بار می برند که زندانی ات کنند

ای گل گمان مبر به شب جشن می روی

شاید به خاک مرده ای ارزانیت کنند

یک نقطه بیش فرق رجیم و رحیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند

 

مصطفی صابر خراسانی

 

مصطفی صابری متخلص به صابر خراسانی؛ در نیمه مرداد، وسط تابستان سال ۱۳۵۶ در شهر مقدس مشهد ، در یک خانواده مذهبی به دنیا آمده است. فرزند بزرگ خانواده است، پدرش کارمند آموزش و پرورش بود و مادرش خانه‌دار است. خودش علاقه ی زیادی به شعر و ادبیات دارد و از این رو به این سمت آمده است، او در حال حاضر ساکن تهران است.

 

از سروده های او :

 

یا ثامن الائمّه، من از کثرت گناه

              در بارگاه قدس تو آورده ام پناه

                  چندان اسیر دست هوی و هوس شدم

                         تا موی من سپید شد و روی من سیاه

                              تا در جوار قرب تو یابم مگر که ره

                                    اینک زره رسیده پشیمان و عذر خواه

                                        قومی به اشتباه، گرم نیک بشمرند

                                                 چون نیستم نکو، نشود بر من اشتباه

                                                       ای آن که از نگاه تو احیاست عالمی

                                                            باشد که بفکنی به ماز مرحمت نگاه

 

ناصر فیض

 

 

ناصر-فیض

ناصر فیض در ۲ خرداد سال ۱۳۳۸ در قم متولد شد؛ و دارای مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی است. تا سال ۱۳۷۳ ساکن قم بوده و بعد از آن در تهران ساکن شد.

اولین تجربیات ادبی او مربوط به دوران دبیرستان وی میباشد، و اولین آثار چاپ شده اش چند رباعی در اطلاعات هفتگی در سال ۱۳۶۵ میباشد، اولین کتاب چاپ شده اش، ترجمه اشعار و بیوگرافی ۴۰ شاعر ترک در سال ۱۳۸۰ است که انتشارات مرکز آن را به چاپ رسانده است.

اولین اثر وی” گزیده ادبیات معاصر “( سال۱۳۶۵) میباشد. او دارای مسئولیتهای متعددی نظیر مسئول واحد ادبیات حوزه هنری قم، حدود ۳ سال مسئول صفحه شعر مجله شعر، همکاری با هفته نامه مهر، عضو شورای عالی شعر و موسیقی صدا و سیما، عضو شورای شعر آذربایجانی صدا و سیما و…..می باشد.

 

از سروده های او :

 

باید که شیو ه ی سخنم را عوض کنم

                                      شد، شد، اگر نشد، دهنم را عوض کنم

        گاهی برای خواندن یک شعر لازم است

                                              روزی سه بار انجمنم را عوض کنم

        از هر سه انجمن که در آن شعر خوانده ام

                                                  آنگه مسیر  آمدنم را عوض کنم

        در راه اگر به خانه ی یک دوست سر زدم

                                               اینبار  شکل در زدنم را عوض کنم

        وقتی چمن رسیده به اینجای شعر من

                                           وقت است قیچی چمنم را عوض کنم

        پیراهنی به غیر غزل نیست در برم

                                            گفتی که جامه ی کهنه ام را عوض کنم

        دستی به جام باده و دستی به زلف یار

                                             پس من چگونه پیرهنم را عوض کنم؟

 

هاشم کرونی

 

شعر

هاشم کرونی در سال۱۳۵۸ در شیراز در خانواده ای متدین به دنیا آمد، او شاعر، نویسنده، منتقد و روزنامه نگار است و در حال حاضر ساکن شیراز است.

کتابهایی که تاکنون از این شاعر و نویسنده ی جوان منتشر شده است عبارتند از : ضریح خاک ( داستان) ۱۳۷۹،  ترنم باران و پرنده ( داستان) ۱۳۸۰، گردآوری شعرجوان فارس ۱۳۸۲، کلوزآپ از باب اول کتاب مقدس ( شعر ) ۱۳۸۳ و ده ها مقاله سیاسی و اجتماعی و ادبی در رسانه های مختلف.

 

از سروده های او:

 

چه نمازی است نمازی که امامش باشی

نیتش باشی و احرام و سلامش باشی

تا قیامت نرود مستی قومی که شما

ساقی صف به صف شرب مدامش باشی

رشک خورشیدی و چون حادثه دیدن دارد

آفتابی که شبی ماه تمامش باشی

چه نمازی ست نمازی که قنوتش عشق است

که تو بشکوه ترین ذکر قیامش باشی

نه فلک قامت خون بسته و مستی تو هنوز

وه چه حالی ست که اسباب دوامش باشی

تو و هفتاد و دو تکبیر در این بزم بلا

خوش به این قوم اگر ساقی جامش باشی

 

کاری از گروه ادبیات و فرهنگ باحجاب

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.