تمرینی برای کنار هم بودن

نذر کردن یکی از باورها و مناسک قدیمی رایج در جوامع بشری است که از دیر باز عمدتاً صبغه ای مذهبی داشته است. شیوه های نذر کردن و حاجت هایی که برای آن ها نذر می شود بسته به شرایط اجتماعی و محیطی از جایی به جای دیگر متفاوت است.در ادامه به کارکردهایی که انواع نذر می تواند داشته باشد، اشاره می کنیم:

کد خبر: 15881
تاریخ انتشار : آذر ۲۶, ۱۳۹۳

کارکرد جمعی: 

 

کارکرد مناسک می تواند باز تولید و تجدید هم بستگی اجتماعی باشد. افراد با درگیر شدن در مناسک جمعی، تحت تأثیر سرایت احساسات  و جوشش جمعی به تقویت روابط خود با دیگران می پردازند و از این طریق همبستگی اجتماعی بالا می رود. یکی از اشکال نذر در بین اقوام ابتدایی مناسک جمعی قربانی کردن بوده که تا زمان حاضر نیز در سنت های مذهبی گوناگون تداوم یافته است. یکی از کارکردهای چنین مراسمی باز تولید روح جمعی است، که برخواسته از همبستگی مبتنی بر ارزش های مشترک دینی است. البته افراد بیشتر در فرآیند انجام مناسک مذهبی به دنبال کسب حاجتی از قبیل بچه دار شدن، کسب سلامتی، شاغل شدن و یا کسب رضایت پروردگار، و پیشوایان مذهبی است.

 

کارکرد فردی: 

 

«نذر» گاهی در قالبی فردی به انجام می رسد. به عنوان مثال دانشجویی را در نظر آورید که تصمیم می گیرد اگر در امتحانات پایان ترم سال نمرات بالایی کسب کرد بخشی از تابستان خود را صرف کمک به افراد نیازمند کند.

 

فردی، هدف جمعی:

 

گاهی نیز نذر در دل گروه به انجام می رسد. مانند پختن آش و شله زرد در ایران که افراد مختلف برای گرفتن حاجات فردی خود، به صورت جمعی درگیر پخت و پز و توزیع و خوردن آن می شوند. در واقع افراد با حاجت های فردی می آیند اما در نهایت به باز تولید انسجام گروه و تداوم ارزش های مشترک کمک می کنند.

 

تقویت هم بستگی

 

نوع نذرهای انجام شده به خوبی نشان داد که در شرایط فعلی، دین مهم ترین کانون الهام بخش و تسکین دهنده است که خطرات و فشارهای محیط بیرونی را برای فرد تحمل پذیر می کند و فرد با توسل به رویه های دینی، احساس کنترل خود بر شرایط محیطی را افزایش می دهد. همان گونه که ملاحظه شد، قالب و شکل نذر از مناسک فردی (مانند ذکر گفتن، دعا کردن، قرآن خواندن) تا مناسک جمعی(مانند آش و شله زرد و سمنو پختن) متغیر است. با اینکه مراسمی مثل آش پختن در بین مردم بسیار شایع است اما هنوز هم برای خانواده های ایرانی پختن آش همراه با شور و شادی و هیجان است و در پرتو این مراسم ها روابط فامیلی، دوستانه و حتی همبستگی های کلی تر در سطح شهر و محله تجدید و تقویت میشود.

با تمام این اوصاف یک فرد باورمند مذهبی تمام امور زندگی خود را به داوند می سپراد و راضی به تقدیری می شود که خداوند برایش مقدر ساخته است. چرا که در آیه ۲۱۶ سوره بقره بیان شده:« چه بسا شما چیزی را دوست نمی دارید و حال آنکه به مصلحت شماست، و چه بسا امری را نیکو و به مصلحت بیانگارید و حال آنکه به زیان شماست ». از همین رو جهان پیرامون برای یک فرد باورمند مذهبی همچنان پر از راز و رمز باقی میماند و از نذر و مناسک دینی خود پشیمان نمی شود.

 

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.