از اجبار روسری در کلیسای سن پیتر تا چادر در امامزاده ها

ويل دورانت در كتاب تاريخ تمدن مي‌گويد: "[در عصر مسيحيان‌] زن‌ها در محافل مذهبي پذيرفته مي‌شدند... و حضورشان در مراسم عبادت بدون حجاب ممنوع بود... زنان مسيحي همچنين مي‌بايستي از استعمال وسايل بَزك و جواهر و... خودداري مي‌كردند...

کد خبر: 23178
تاریخ انتشار : مرداد ۲۸, ۱۳۹۴

تصور کنید که به شما بگویند قرار است با شخصیت بسیار بزرگ و محبوبی دیدار داشته باشید؛ شخصی که هنگام ملاقات طوری به شما  توجه می کند که گویا شخص دیگری در آن مکان دیده نمی شود، خواسته های شما را می شنود و برای گره گشایی از زندگی شما اقدام می کند. شخصی که اگر شما مریض شوید او بخاطر مریضی شما مریض می شود. اگر شما محزون شوید او بخاطر شما محزون می شود، اگر سکوت کنید او برای شما دعا می کند. برای ملاقات با چنین شخصی چه آدابی را رعایت می کنیم و با چه دقت نظر و توجهی خود را آماده کرده و ظاهر و باطن خود را مهیای دیدارش می کنیم؟

نحوه پوشش ادیان مختلف حین عبادت در مکان های مقدس

در همه ادیان الهی به نوعی آداب و پوشش خاص در هنگام عبادت و حضور در اماکن مقدس اشاره شده است. برای نمونه در سه کتاب مقدس قرآن، تورات و انجیل خداوند در هنگام  ورود موسی به وادی طور دستور می دهد که در آستانه وادی مقدسی هستی و باید کفش هایت را در بیاوری.

همچنین در ادیان الهی لزوم پوشاندن مو  و بدن برای زنان وجود دارد و در برخی مکان ها به پوشش سر توسط مردان هم اشاره شده است.

پوشش زنان مسیحی در کلیسا

کلیسای سن پیر یکی از قدیمی ترین و بزرگترین کلیساهای رم است. این کلیسا که بزرگترین کلیسای جهان نیز محسوب می شود، محل دفن سن پیترو، یکی از حواریون حضرت مسیح ‌است.

 به جهت تقدس بسیار بالایی که برای این کلیسا قایل هستند؛ هنگام ورود به آن باید هم زنان و هم مردان لباس های پوشیده ای داشته باشند و حتی زنان باید موهای خود را بپوشانند؛ تا چندی پیش در ورودی کلیسا به زنانی که لباس پوشیده به تن نداشتند؛ روسری های بزرگ مانند روسری های ترکمن می دادند تا هم موها و گردن پوشیده شود و هم دست و بازوها. همین طور به زنانی که پاهای خود را نپوشانده بودند؛ جوراب هایی داده می شد تا با پوشیدگی کامل وارد شوند.

ویل دورانت در کتاب تاریخ تمدن می‌گوید: “در عصر مسیحیان‌ زن‌ها در محافل مذهبی پذیرفته می‌شدند… و حضورشان در مراسم عبادت بدون حجاب ممنوع بود… زنان مسیحی همچنین می‌بایستی از استعمال وسایل بَزک و جواهر و… خودداری می‌کردند…”. (برای آگاهی بیشتر ر.ک‌: تاریخ تمدن‌، ویل دورانت‌، ترجمه‌: حمید عنایت‌، پرویز داریوش‌، علی اصغر سروش‌، ج ۳، ص ۶۹۸ ـ ۶۹۹، تهران‌، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی‌)

دررساله اول پولس می خوانیم:

اما هر زنی که سر برهنه دعا یا نبوت کند، سر خود را رسوا می سازد. … زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد.(یعنی اگر زن نمی تواند مویش را بپوشاند پس باید آن را بتراشد) و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.

(انجیل، رساله اول پولس رسول به قرنتیان، باب ۱۱، فقره ۵ و ۶)

چادر در امامزاده

 چادر در امامزاده

پوشش زرتشتیان در مکان مقدس و هنگام عبادت

در کتب مقدس زرتشتیان اشاراتی به حجاب و عفاف شده است و تأکید شده که بر هر مرد و زن واجب است هنگام مراسم عبادی سر خود را بپوشاند. در” خرده اوستا ” به طور صریح چنین آمده:

“همگان نامی ز تو برگوییم و همگان سر خود می پوشیم و آن گاه به درگاه دادار اهورا مزدا نماز می کنیم.”(خرده اوستا، فصل آفرینگان دهمان)

چادر در امامزاده

پوشش یهود در مکان مقدس و هنگام عبادت

در تلمود آمده است که سر افراد اعم از زن و مرد به هنگام اعمال مذهبی پوشانده شود. این رسم که در برخی از مواضع تلمود و تکمله‌های آن مانند قدوشیم و سوفریم بدان اشاره شده بود، بعدها توسط ربانیان در قرون وسطی در فرانسه و اسپانیا و جز آن دنبال شد و پوشاندن سر در اثنای نماز و قرائت تورات به‌عنوان یک قاعده درآمد. ربانیان اشکنازی( فرقه ای از یهود) در شرق اروپا هم این پوشش سر به هنگام عبادت را نشانه‌ای بر خشیت خدا می‌شمردند.

وجود این رسوم در برخی از واژگان عبری نو مانند (طَلیت) به معنای روسری نماز (تَخریخ) به معنای پوششی مانند مانتو که روی لباس زنان استفاده می‌شود؛ از این دست است. (تاریخ و تحول حجاب، دکتر احمد پاکتچی – بخش اول)

چادر در امامزاده

در اسلام

از آنجا که در اسلام پوشش شرعی برای زنان و مردان مسلمان در همه مکان ها الزامی است؛ ویژگی متفاوتی برای پوشش در هنگام عبادت و حضور در اماکن مقدس ذکر نشده است. البته در کتاب گرانقدر مفاتیح جنان در بخش آداب زیارت قسمت بیست و هفتم آمده است:

“شیخ شهید فرموده: در وقتی که زنها می خواهند زیارت کنند بایست خود را از مردان جدا کنند و تنها زیارت کنند و اگر در شب زیارت کنند اولی است و باید تغییر وضع کنند یعنی لباس خوب و عالی را به لباس پست بدل کنند که شناخته نشوند و مخفی و پنهان بیرون آیند که کمتر کسی ایشان را ببیند و شناسد و اگر با مردان زیارت کنند نیز جایز است اگرچه مکروه است.”

از این کلمات می توان دریافت که حضور زنان در این اماکن باید با کمترین خودنمایی و شناخته شدن  همراه باشد و لزوم پوشش و عدم استفاده از زیور آلات در آن مشخص است و می توان به وجوب چادر نیز پی برد چه اینکه با پوشیدن آن، هدف محقق می شود.

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

  1. محمد علی گفت:

    کاش همه ایمان بیاوریم که خدا فقط در مساجد و عبادتگاهها نیست و همه جا هست و بدانیم که حجاب برای پوشش در مقابل انسانهاست نه در برابر خداوند که هر لحظه ما را میبیند

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

  1. محمد علی گفت:

    کاش همه ایمان بیاوریم که خدا فقط در مساجد و عبادتگاهها نیست و همه جا هست و بدانیم که حجاب برای پوشش در مقابل انسانهاست نه در برابر خداوند که هر لحظه ما را میبیند

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.