این سفر معجزه عشق است! + فیلم

فرقی ندارد که چه دینی داری و از کجای این دنیا در این مسیر قدم گذاشته ایی؛ همین که عاشق باشی کافی است تا اجازه ات را برای قدم گذاشتن در مسیرش امضا کند.

کد خبر: 27680
تاریخ انتشار : آذر ۱۰, ۱۳۹۴

 

عشق، باور و احساسی عمیق و لطیف است که با حس صلح‌ دوستی و انسانیت در تطابق است. هیچ کس نمی داند آغاز و پایانش کجاست و کمتر کسی پیدا می شود که بعد از عاشق شدن از مسیرش باز گردد. در تمام دنیا مردم به معجزه عشق اعتراف کرده اند و بسیاری از آن ها باور دارند که هر کاری از عهده این احساس عجیب بر می آید. مخصوصاً اگر بدانی معشوق پذیرای توست. فرقی ندارد که چه دینی داری و از کجای این دنیا در این مسیر قدم گذاشته ایی؛ همین که عاشق باشی کافی است تا اجازه ات را برای قدم گذاشتن در مسیرش امضا کند.

 

پیاده روی اربعین

 

تمام داراییت در یک کوله پشتی

 

تو آنقدر در این عشق غرق می شوی که دیگر رنگ ها برایت معنایی ندارد. تا حدی که تمام آنچه در سفرهای دیگر به همراه داشتی و جزو جدا نشدنی وسایلت بودند در کوله پشتی ات جایی ندارند. کوله ایی که در این مسیرتنها دارایت است. نه تنها تو بلکه هر کسی که در این مسیر با تو همراه شده نیز همینطور است. کسی را نمی بینی که رنگی جز رنگ خاک بر چهره داشته باشد. این خاصیت این سفر است.

 

پیاده روی اربعین

 

همه چیز بوی یکرنگی می دهد

 

در این سفر دیگر لباس ها و کفش های رنگی که هر روز مدل به مدل استفاده می کردی به کارت نمی آید. دور و برت را که نگاه می کنی همه یکرنگ هستند؛ ساده و خاکی. انگار برای همه یک نوع لباس ساده مشق شده است.

 

پیاده روی اربعین

 

انگار همه تنها یک جفت کفش آن هم نه برای دیده شدن بلکه برای رسیدن به مقصد پا کرده اند و حتی خیلی ها همان کفش های ساده را هم پا نکرده اند. پای برهنه راهی این مسیر شده اند تا عشق با پوست و گوشتشان عجین شود. تا به یاد بیاورند که حتی اگر صد جفت کفش هم داشته باشند باز برای رسیدن به عشق باید با پای برهنه راهی مسیر شوند. در این مسیر اگر خوب نگاه کنی باورت نمی شود که از کفش های رنگارنگ با پاشنه های بلند و کوتاه خبری نیست. شاید هم کسی اصلا به کفش ها توجه نمی کند. اینکه در بین این بیست میلیون آدم از سراسر دنیا باشی و کفش های رنگی و پاشنه دار نبینی یکی از معجزات عشق است.

 

پیاده روی اربعین

 

این عشق عرب و عجم و مسلمان نمی شناسد

 

عشقی که تو را در این مسیر آورده و کاری کرده که پای پیاده راهی این جاده شوی عرب و عجم نمی شناسد. فرقی نمی کند ایرانی باشی یا آمریکایی و حتی فرقی نمی کند که به چه زبانی حرف می زنی. مهم این است که عاشق باشی چرا که زبان عشق در تمام دنیا یکی است. آن وقت است که دیگر این مسیر، خانه ات می شود و آرزو می کنی که ای کاش در این جا زندگی می کردی و هر روز این راه را می رفتی و حتی خودت اعتراف می کنی که این مسیر، عشق است و اگر باشد سختی ها رنگ می بازند.

تویی که روزی برای خریدن کفش های راحت و رنگارنگ تمام فروشگاه ها را می گشتی؛ حالا پای پیاده راهی شده ایی و حاضر نیستی تا این سختی را با هزاران کفش زیبا و راحت عوض کنی. ببین عشق چه بر سر آدم ها می آورد.

 

 

 

به این عشق حتی مرزی برای دین و مذهب ندارد. با هر دین و مذهبی که باشی اگر دعوت شده باشی می توانی در این مسیر بیایی. به راستی چه حسی در این زمین قوی تر از این احساس قلبی است که یک بانوی مسیحی را از قلب ایتالیا به این سرزمین بکشاند؟ آیا حضور کلودیای مسیحی در این مسیر برای ثابت کردن بدون مرز بودن این عشق کافی نیست؟

 

 

اما به یاد داشته باش که این سفر هم با همه خاطرات شیرینش روزی به پایان می رسد و تو ناچاری که راه رفته را بازگردی. قطعا عشق حالت را عوض کرده و بین گذشته و حالت تفاوتی عمیق احساس می کنی. حالت خوب شده و روحت احساس سبکی می کند. این همان معجزه ای است که تنها از عهده احساس زیبای عاشقی بر می آید. اما فراموش نکن که این نگه داشتن این حال دست خود توست. تو این حال خوب را مدیون کفش های ساده و لباس های خاکی ایی هستی که تا رسیدن به معشوق همراهی ات کرده اند. این ها بوی عشق می دهند. با همان چادر خاکی مسیر عشق را رفته ایی و به مقصد رسیده ایی. پس بدان با همان چادر خاکی برای معشوق خواستنی هستی. مبادا برگردی و احساست را در بین رنگ و لعاب های زندگی گم کنی. مبادا برگردی و کوله دوباره کوله ات را از ملزومات آرایشی پر کنی. مبادا فراموش کنی که مسیر عشق سادگی و یکرنگی می خواهد پس برای ثابت قدم بودن در این مسیر باید حواست را جمع کنی.

 

 

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.