حجاب مادران ایرانی که موجب اشتغال فرزندانشان نمی شود!!!

یکی از این کالاهای فرهنگی که مصرفش در کشور ما بسیار بالاست ولی فقط حدود یک درصد آن در کشور تولید می شود پارچه چادر مشکی می باشد. ایران بیشترین سرانه مصرف پارچه چادرمشکی در دنیا را دارا می‌باشد و مصرف داخلی این پارچه در ایران سالیانه 80 تا 90 میلیون مترمربع می‌باشد .

کد خبر: 37690
تاریخ انتشار : تیر ۲۹, ۱۳۹۵

بنگاه‌های کوچک و متوسط امروزه نقش مهمی در تولید و اشتغال کشورهای پیشرفته دارند زیرا این بنگاهها بر اساس تکمیل زنجیره تولید و اشتغال پایدار بوجود می آیند و راه اندازی آنها به نسبت بنگاه‌های بزرگ تامین مالی بسیار راحت‌تری را طلب می‌کند. رهبر معظم انقلاب در سخنرانی نوروزی در مطالبه از دولت محترم برای احیای تولید ذکر می‌کنند که بیش از ۶۰ درصد ظرفیت صنایع کوچک و متوسط در داخل کشورمان به حالت تعطیل در آمده است.این در حالی است که بررسی ها نشان می‌دهد تعداد این بنگاه‌های تعطیل در داخل کشورمان به بیش از ۱۴ هزار بنگاه می‌رسد. لذا در این مقاله ابعاد مختلف تولید و چالش های پیش روی یکی از کالاهای پر دغدغه‌ی صنعت نساجی کشورمان را که اتفاقاً می تواند سهم مهمی در احیای صنایع کوچک و متوسط کشورمان داشته باشد را بررسی می‌کنیم.

 

 

در اهمیت بنگاه‌های کوچک و متوسط در جهان می توان به آمار کمیسیون اروپا اشاره داشت که ۸۳ درصد از خلق فرصتهای شغلی جدید در اتحادیه اروپا در پنج سال منتهی به سال  ۲۰۱۲  را این بخش از صنایع بر عهده داشته است.نکته مهمی که لازم است بدانیم این است که گاهی فرهنگ مصرف را جهت می دهد و مصرف همیشه تولید را جهت می دهد اما اگر تولید نتواند خود را با مصرف هم سنگ و هماهنگ کند آنچه با مصرف جهت می یابد قطعاً واردات است. کشور ما ایران در فرهنگ اسلامی-ایرانی خود آداب و عاداتی فرهنگی دارد که می توانند مصرف و در پی آن تولید کشورمان را جهت دهند اما متاسفانه در بی توجهی به تولید آن کالاها در کشورمان، سهم این بازارها به واردات رسیده است. امروزه در دنیا این علم را به اقتصاد فرهنگ می شناسند.

 

 

یکی از این کالاهای فرهنگی که مصرفش در کشور ما بسیار بالاست ولی فقط حدود یک درصد آن در کشور تولید می شود پارچه چادر مشکی می باشد. ایران بیشترین سرانه مصرف پارچه چادرمشکی در دنیا را دارا می‌باشد و مصرف داخلی این پارچه در ایران سالیانه ۸۰ تا ۹۰ میلیون مترمربع می‌باشد و در ۱۰ سال اخیر حداقل ۶۰ میلیون متر مربع  و حداکثر  ۸۰ میلیون متر مربع از کشورهای چین، کره جنوبی، ژاپن، اندونزی و تایوان در سال واردات پارچه چادر مشکی داشته ایم که ارزش وارداتی آن بطور میانگین ۴۲ میلیون دلار در هر سال بوده است. به عبارت دیگر از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ پارچه چادرمشکی وارد شده به کشور  ۵۰۵ میلیون متر مربع معادل ۳۳۳ میلیون دلار بوده است. کمک به تقویت تولید پارچه چادری، موجب رونق در زنجیره ای از فعالیت های اقتصادی کشور در حوزه نساجی خواهد شد.

 

 

میزان تولید فعلی پارچه چادر مشکی در ایران فقط حدود یک میلیون متر مربع می‌باشد که تقریباً یک درصد نیاز مصرفی کشور است، این در حالی است که ظرفیت اسمی کارخانه های تولید پارچه چادر مشکی کشور حدود ۳۰ میلیون مترمربع است. دو نکته ازین موضوع حائز اهمیت است. یکی اینکه در صورت تقاضا کشور ما با احیای صنایع نساجی خود توان پاسخگویی به ۳۵ درصد تقاضای کشور را دارد و دوم اینکه در کنار این کارخانجاتی که داریم برای پاسخ به تقاضای داخل می توان بیش از ۴۰ کارخانه دیگر که توان تولید یک میلیون مترمربع پارچه چادر مشکی در سال را داشته باشند را در کشور تاسیس کرد.

 

 

باتوجه به رکود ۶۰ درصدی بنگاه‌های کوچک و متوسط، احیای این بنگاه‌ها و اهمیت آنها در ایجاد اشتغال پایدار برای تحقق اقتصاد مقاومتی ضروری می باشد. بررسی های ما از بنگاههای تولید پارچه چادر مشکی نشان می دهد که کارخانه حجاب شهرکرد تا سال ۹۱ تا یک میلیون متر مربع پارچه مشکی تولید می‌کرد ولی در حال حاضر هیچ تولید پارچه مشکی ای ندارد. کارخانه های کرپ ناز کرمانشاه در صورت وجود تقاضا امکانات تولید ۲ میلیون مترمربع در سال را دارد و یزد باف بدون نیاز به تجهیزات جدید و فقط با تامین نقدینگی و تقاضا، توان تولید ۱۲ میلیون متر مربع پارچه چادر مشکی را دارد.

 

 

کارخانه های دیگری مانند چادر باف در استان آدربایجان شرقی موجود است که به دلیل تکمیل نشدن تجهیزات لازم پروانه بهره برداری اش باطل شده است و کارخانه دیگر نای زرین در استان اصفهان شهرستان خوانسار است که بدلیل قدیمی بودن تجهیزات تولید در حال حاضر هیچ تولیدی ندارد.اما سوال اساسی این است که به چه دلیل نساجی‌های ایران با حداکثر توان و ظرفیت خود پارچه مشکی تولید نمی‌کنند؟ فقدان سیاست صنعتی هدفمند در زمینه صنعت نساجی و نبود برنامه عملیاتی مشخص منجر به زوال انگیزه های سرمایه گذاری شده است. هرچند دلایل دیگری به صورت تفکیک شده متوجه دولت و مردم می باشد که در ادامه به آنها اشاره شده است.

 

 

◄دلیل اول متوجه دولت است که تعرفه‌های وارداتی پایین بر وارات چادر مشکی است. در شرایط فعلی کالاهای وارداتی همیشه در جنگ قیمتی پیروز می‌شوند. یعنی دولت های کشورمان از لیبرال‌ها هم لیبرال ترند زیرا هیچ کنترلی بر وضعیت بازار ندارند. این نکته باید از دولت‌ها مورد مطالبه قرار بگیرد زیرا امروزه لیبرال ترین کشورها هم بر بازار و واردات خود کنترل و سخت گیری دارند زیرا که بازار ناموس یک اقتصاد است و نمی توان آن را در اختیار بیگانگان گذاشت. البته در کنار این نمی توان از نقش رانت واردات برخی ویژه خوارها که قدرت و قانون را در اختیار دارند، به راحتی گذشت.

 

 

◄دلیل دوم متوجه عدم توجه مردم به فرهنگ استفاده از کالای وطنی می باشد و فقدان تقاضای مردم از کالای ایرانی است که باعث عدم استفاده کارخانه‌های تولید پارچه مشکی از حداکثر توان تولیدی می‌باشد.

 

 

کارخانجات داخل برای احیا نیاز دارند که هم از نظر قیمتی و هم از نظر کیفی به توان رقابتی با محصولات خارجی برسند، اما چون احیاء صنایع و اشتغال داخل برای ما اولویت بزرگتری است، دولت می‌تواند با افزایش تعرفه های وارداتی واعمال محدودیت مقداری واردات به صورت مقطعی و زمانبندی شده، نقش مهمی در کمک به تولید کننده داخلی داشته باشد. همچنین ممنوعیت واردات پارچه از مناطق آزاد بهمراه اعطای تسهیلات به کارخانه ها می تواند به احیاء صنایع داخل کمک کند و در بستر زمان پارچه مشکی ایرانی از نظر قیمتی توان رقابت با نمونه های خارجی پیدا کنند. در این صورت است که می‌توان انتظار افزایش کیفیت را داشت.

 

 

ارتقاء کیفیت با یک چالش دیگر به نام  عدم ساماندهی و برنامه ریزی در فعال نمودن زنجیره تولید این محصول در کشور می مواجه می باشد. یعنی برای ارتقاء در کیفیت  نباید صفر تا صد پارچه چادر مشکی در یک کارخانه تولید شود زیرا هزینه های سرمایه گذاری را سنگین و تامین مالی را دشوار می‌کند. تولید کنندگان هریک باید در بخشی از زنجیره تولید این محصول از قبیل مرحله تولید چیپس گرانول، مرحله تولید نخ فیلامنت، مرحله بافت، مرحله رنگرزی و چاپ و مرحله تکمیل نهایی محصول فعال شوند، تجربه کشورهای چین و کره و ژاپن هم موید این موضوع  می باشد.

 

 

اما در کشور ما چون زنجیره تولید تقسیم نمی‌ شود، تولید پارچه چادر مشکی برای تولیدکننده و سرمایه گذار هم از نظر پذیرش ریسک و هم از نظر تامین مالی بسیار سخت و دشوار می‌باشد اما با تفکیک این بخش ها توسط متولی برنامه ریز این صنعت یعنی وزارت صنعت معدن و تجارت می توان به اقبال سرمایه گذاران به این بخش امیدوار بود. لذا در صورت تفکیک و افزایش توان سرمایه گذاران در هر بخش می توان رقابت را بین کارخانه های زنجیره های مختلف تولید ایجاد کرد و بدین ترتیب قیمت را کاهش و کیفیت را افزایش داد.امید است که هر چه زودتر مسولین امر تولید و توزیع این محصول ارزشی را در کشورمان سامان بخشند تا مادران این سرزمین آرامش داشته باشند که عفاف و حجابشان موجب اشتغال فرزندان سرزمینشان خواهد شد.

 

 

◄منبع: نشریه پرتو سخن استان قم_سایت با حجاب

 

 

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.