دانشجویانی که گاهی چماق می شوند و گاهی چوب می خورند/بخش اول

ما دو كار سياسى داريم: سياست زدگى و سياست بازى؛ كه اين را من به هيچ وجه تأييد نميكنم؛ نه در دانشگاه و نه در بيرون دانشگاه؛ بخصوص در دانشگاه. يكى هم سياستگرى است؛ يعنى حقيقتاً فهم و قدرت تحليل سياسى پيدا كردن؛ كه يكى از وظايف تشكلهاى دانشجويى اين است.

کد خبر: 4867
تاریخ انتشار : بهمن ۲, ۱۳۹۲

 

فعالیت گروه های سیاسی در دانشگاه ها و خوابگاه ها به صورت یک ژست روشنفکرانه امروزه رواج بسیاری پیدا کرده است و بسیاری از دانشجویان اعم از بومی و غیر بومی گرفتار این نوع ژست ها شده اند، از آنجایی که عمده ترین ویژگی جوانان داشتن هیجان ها و انرژی های متراکم است، بنابراین دانشجوی جوان خواستار تخلیه این انرژیهای متراکم و هیجانات انباشته است و لذا یکی از این جذب کننده های انرژی جوانی شرکت در تشکلات سیاسی و حرکت های فعال است.

images (10)

به طوریکه در جامعه ما دانشجو به عنوان محور اصلی تحرکات اجتماعی شناخته شده است، جامعه شناسان در مورد خصلت های دانشجویی چنین می گویند:

 «در کنار بهره مندی از سن جوانی توام با شور و هیجان و تحرک، وارد شدن در جرگه روشنفکری به دلیل آشنایی نزدیک و نسبتاً نظام مند با مسائل اجتماعی و سیاسی، بهره مند بودن از فرصت تحلیل های دسته جمعی خوابگاهی پیرامون شرایط اجتماعی و سیاسی داخلی و جهانی و…، جنبش های دانشجویی را در وضعیتی قرار می دهد که اغلب خصلتی آرمانگرایانه پیدا می کنند. » [۱]

با تمام این اوصاف اگر دانشجو تعریف درستی از هدف و آرمان نهایی خویش نداشته باشد، بازیچه ای در دستان سیاستمداران کلان خواهد شد تا برای پیشبرد اهداف خود از آنان سؤء استفاده کنند و شور دانشجو تبدیل به اهرمی می شود برای رسیدن به اهداف مخرب، و مصداق فشار از پائین و چانه زنی از بالا خواهد شد. محیط خوابگاه نیز متأثر از این جو محیط آموزشی درگیر تنش های فردی و جمعی و پرده دری ها خواهد شد و جسارت و هتاکی نشانی از شجاعت در ابراز عقیده شده و این محیط پرتنش دیگر محلی برای آرامش نیست.

pr_resalatDaneshju9209

و در ادامه جریان دانشجویی باید بداند:

که نگاه احزاب و گروه‌های سیاسی به آنها از چپ گرفته تا راست از اصلاح طلب گرفته تا اصول گرا ، نهضت آزادی ، گروه انحرافی و دیگر گروه‌های اپوزسیون نگاه ابزاری است و در این تلقی تفاوتی بین آنها وجود ندارد.

احزاب و گروه‌  های سیاسی با هر نام و نشان و انگیزه ای به دنبال کسب قدرت هستند و در این راه زیر بار بسیاری از محافظه کاری ها در برابر آرمان ها می‌روند، اما کار ویژه جریان دانشجویی، نقد قدرت بر اساس آرمان هاست.

بنابراین مستقل بودن ازاین احزاب، قدم اول در ساخت و اثبات هویت مستقل دانشجویی است. این استقلال لوازمی دارد و تنها با نه گفتن به جریانات سیاسی تحقق پذیر نیست، بلکه باید جریان دانشجویی از درون به مبانی فکری و سیاسی خود چنان عمق ببخشد که او را مَرد این میدان نماید.

دانشجوی سیاسی در بیان رهبر معظم انقلاب چه دانشجویی است:

مقام معظم رهبری: « یک نکته اساسى … که من همیشه در مواجهه با دانشجویان، روى آن تکیه می کنم؛ پیدا کردن قدرت تحلیل مسائل در جریان هاى مهم کشور است… ما دو کار سیاسى داریم: سیاست زدگى و سیاست بازى؛ که این را من به هیچ وجه تأیید نمی کنم؛ نه در دانشگاه و نه در بیرون دانشگاه؛ بخصوص در دانشگاه. یکى هم سیاستگرى است؛ یعنى حقیقتاً فهم و قدرت تحلیل سیاسى پیدا کردن؛ که یکى از وظایف تشکل هاى دانشجویى این است. من تأکید می کنم، تشکل هاى دانشجویى …نوع برنامه ریزى و کار را به کیفیتى قرار دهید که دانشجو قدرت تحلیل سیاسى پیدا کند؛ هر حرفى را به آسانى نپذیرد و هر احتمالى را به آسانى در ذهن خودش راه ندهد یا رد نکند؛ این قدرتِ تحلیل سیاسى، خیلى مهم است.

ما غالباً چوب این را خورده ایم؛ نه ما، بلکه ملت هاى دیگر هم بر اثر خطاها و خبط هایى در فهم سیاسى شان، گاهى مشکلات بزرگى را از سر گذرانده اند. این، یک مسئله مهم است. »[۲]


[۱].  تاریخ جنبش دانشجویی ایران، دکتر محمد باقر خرمشاد (مقدمه)، تهیه و تنظیم حسین قویدل معروفی، انتشارات نجم الهدی، ۱۳۸۵، ص ۳۷٫

[۲]  رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکل هاى مختلف دانشجویى ، ۲۵/ ۰۷/۵ ۸

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.