دانشجویانی که گاهی چماق می شوند و گاهی چوب می خورند/بخش دوم

شرح حال مختصری از ما وقع سیاست در دانشگاه از دهه هفتاد تا کنون: با توجه به فعالیت بسیاری از گروهها و تشکلات در دانشگاه ها که از مهمترین انها می توان انجمن اسلامی، دفتر تحکیم وحدت، گروهک غیر قانونی نهضت آزادی، و البته بسیج دانشجویی نام برد که نه تنها در دانشگاه بلکه در […]

کد خبر: 4917
تاریخ انتشار : بهمن ۵, ۱۳۹۲

شرح حال مختصری از ما وقع سیاست در دانشگاه از دهه هفتاد تا کنون:

با توجه به فعالیت بسیاری از گروهها و تشکلات در دانشگاه ها که از مهمترین انها می توان انجمن اسلامی، دفتر تحکیم وحدت، گروهک غیر قانونی نهضت آزادی، و البته بسیج دانشجویی نام برد که نه تنها در دانشگاه بلکه در خوابگاه ها هم حضور فعال سیاسی دارند.

18_8611110123_L600

 پررنگ ترین زمان جریانات سیاسی بعد از انقلاب در دانشگاه ها در دهه هفتاد بود که سر وصدای زیادی در کشور ایجاد کرد به گونه ای که در سال پایانی دولت سازندگی و در آستانه انتخابات هفتم ریاست جمهوری، مسئولین وزارت علوم به گونه ای بستر سازی کردند تا بر خلاف سال های قبل، در یک سال پایانی عمر دولت سازندگی، فضای دانشگاه ها شاهد چهره هایی چون، سعید حجاریان، عبدالکریم سروش، عطاالله مهاجرانی، عباس عبدی، محسن کدیور، موسوی خویئنی ها و …بود که اجازه حضور در دانشگاه ها را پیدا کردند و به یکباره در دانشگاه ها به نقد دولت سازندگی روی آوردند. نکته ی قابل توجه این است که این افراد هرچند با حضور خود در دانشگاه ها دولت سازندگی را مورد انتقاد قرار می دادند، اما بسیاری شان از منصوبین در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری آن زمان بودند همین مواضع انتقادی افراد بود که مورد استقبال اعضای انجمن های اسلامی دانشجویان که منتقد سیاست های دولت سازندگی بودند قرار گرفت و فضای دانشگاه ها و به تبع آن جامعه را برای روی کار آمدن دولتی که مدعی انتقاد از سیاست های دولت سازندگی بود را در خرداد ۷۶ به وجود آورد بعد از دوم خرداد سال ۱۳۷۶ و روی کار آمدن دولت جدید، تحولات تازه ای در فرایند جنبش دانشجویی کشور به وقوع پیوست به گونه ای که بعضی از غرض ورزان با اهرم تحریک کردن دانشجو نسبت به مشکلات جامعه هر نوع انتقادی که به مسئولین وارد بود را به راحتی به کل نظام و اصل حاکمیت نسبت می دادند و بر همین اساس ناکارآمدی نظام اسلامی را نتیجه می گرفتند.

این رویکرد موجب اهانت ها و تندروی های فراوانی نسبت به مسئولین بلند پایه نظام و کلیت حاکمیت جمهوری اسلامی و مبانی آن شده بود و به راحتی مبانی اصولی که انقلاب اسلامی بر پایه آن ها به وقوع پیوسته بود و جمهوری اسلامی بر اساس آن ها شکل گرفته بود، زیر سئوال می‌رفت، در این برهه در واقع جریان دانشجویی و بیش از همه دفتر تحکیم وحدت بیش از آنکه در مسیر آرمان های اولیه ای که بر اساس آن ها شکل گرفته بودند، حرکت کنند، به پیاده نظام احزاب و شاخه دانشجویی گروه های سیاسی خارج از دانشگاه تبدیل شده بوند و فعالیت هایی که در این برهه در دانشگاه انجام میشد بیش از هر چیز در راستای اهداف جریان های سیاسی خارج از دانشگاه تعریف شده بود، وقایعی همچون حادثه کوی دانشگاه تهران و دانشگاه پلی تکنیک و… خود شاهد این مدعا هستند.

در ادامه این حوادث و کشیدن شدن بحث های سیاسی به محیط های خوابگاهی و ایجاد درگیری های فیزیکی و لفظی در خوابگاه ها توسط افراد مختلف یک جریان نهفته در پیاده سازی امنیت و آزادی دانشجو در خوابگاه ایجاد شد و در کنار آن برای جبران این مشکلات، حوزه آزادی های رفتاری بعد از چند سالی در محیط خوابگاه ها رواج پیاده کرد ؛و برخی از دانشجویان و تشکل های آنها و حتی گاهی مسئولین در قالب اعتراض های سیاسی با به وجود آمدن موج های فرهنگی مذهبی و انقلابی به بهانه عدم ورود در این مسایل به مخالفت پرداختند، تا جایی که با حالتی گستاخانه و با توجیهات غیرمعقول با قوانین پوشش دانشگاهی، و حتی تدفین شهدای گمنام در دانشگاه ها با استدلال های لیبرالی و اومانیستی به مخالفت پرداختند.

و در فاصله این خلا به وجود آمده در حوزه فرهنگ و دین در خوابگاه ها و دانشگاه ها، این مکان ها به حال خود رها شده و فضای آنها به مرور زمان از دست رفت و همزمان با هجمه فرهنگی از خارج و ایجاد شبهات در داخل از طریق برنامه های سخنرانی و مشاوره در داخل خوابگاه ها بسیای از مسلمات دین واصول اعتقادی زیر سوال رفت بدون اینکه پاسخ مناسبی در آن زمان به آنها داده شود.

و این روند به مرور موجبات همراهی برخی از این دانشجویان را با حلقه های انحرافی در حوزه فکر، عقیده و سیاست  را پی ریزی کرد .

رفته رفته چنین حرکاتی باعث شد تا جریان دانشجویی که نمادش ۱۶ آذر و ۱۳ آبان است، به وضعیتی از انحراف دچار شود که اسباب و ابزار آمریکایی هایی شود که خود عاملین و قاتلین شهدای ۱۶ آذر بودند.

و اینگونه برخی از دانشجویان گرفتار سیاست زدگی و سیاست بازی شدند و تبعات آن را نیز در کشور شاهد بودیم و اگر از حق نگذریم در مواقع حساس نیز شاهد بودیم بسیاری از جوانان دانشجوی غیور و انقلابی نیز بودند که مردانه و تمام قد از انقلاب و رهبر دفاع کردند.

و اما…رسالت دانشجوی با بصیرت

 یکی از رسالت های دانشجویان، دقت و کند و کاو پیرامون پدیده هایی است که در دانشگاه ها به صورت جریانی، جناحی و غیر واقعی مطرح می‌شود. دانشجوی سیاسی با هوشیاری، صفا، صداقت و فراست خود هدف از طرح برخی مسایل سیاسی و جریان سازی های انحرافی که به دنبال بی تفاوت نمودن دانشجویان، یا کشاندن آنان به صف مخالفین و معترضین و تبدیل دانشجو به عنوان پیاده نظام جریان های سیاسی، هستند را، به خوبی در می یابد و مواضع مناسب را اتخاذ می نماید.

« مجموعه هاى دانشجویى ـ که پایه ى اسلامى و پایه ى معرفتى دارند ـ در داخل دانشگاه، کارى نکنند که رقابتهاى آنها یا معارضه هایى که به نام رقابت انجام می گیرد، به تضعیف قواى این مجموعه هاى مؤمن بیانجامد. این مجموعه ها همدیگر را حفظ کنند. من نمی گویم همه یک جور فکر کنند، همه یک جور سلیقه داشته باشند؛ نه ممکن است، نه لازم؛ لیکن از معارضه و تضعیف یکدیگر جداً خوددارى کنند. امروز … دشمن به طور ویژه، بر روى جریان هاى دانشجویى، سرمایه گذارى می کند؛ تا بتوانند در محیطهاى دانشجویى نفوذ و رخنه کنند و براى خودشان سربازانى را در آنجا تدارک ببینند. این کار با نام هاى مختلف دارد انجام می گیرد. امروز سرویس هاى جاسوسى امریکا و اسرائیل حتّى حرفى ندارند که به تشکل‌هایى در دانشگاه هاى ایران کمک مالى بکنند که این تشکل به حسب ظاهر، وابسته ى به توده ای هاى سابقند… یعنى براى معارضه ى با جریان دانشجویى اصیل و سالم ـ که همان جریان اسلامى و پایبند به معنویت و مفتخر به ایرانى بودن خود است ـ حاضرند زیر هر نامى، دانشجو را فعّال کنند؛ زیر نام توده اى، سلطنت طلب و نام هاى گوناگون. شماها باید متوجه باشید.[۱]»

حرف آخر

تحلیل تاریخی جریان دانشجویی نشان می دهد که چسبندگی به گروههای سیاسی “انفعال” و “انحراف” را در بر داشته است. دانشجو سه آرمان مهم باید داشته باشد؛ استقلال طلبی، استکبار ستیزی و عدالت خواهی و تحقق این آرمان های مقدس جز با « آگاهی از راه و آگاهی از دشمن » امکان پذیر نیست، و جریان دانشجویی در میدان سیاست باید تلاش کند تا با عقل دانشجویی که عقل آرمان‌گرای انقلابی و اسلامی است، تحلیل کند، تصمیم بگیرد و اقدام کند و به‎ شدت از وارد شدن در بازی های سیاسی که بر مبنای عقل محاسبه گر و چرتکه انداز قدرت و سود و زیان شخصی و گروهی است، پرهیز کند…


[۱].  رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکلهاى مختلف دانشجویى ، ۲۵/ ۰۷/ ۸۵

 

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

ارسال
چاپ
1 نظر
  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

  1. زینب گفت:

    ای کاش متن رو اینقدر پیوسته نمینوشتید تا خوانایی بالاتر بره، الان کی حوصلش میگیره این همه متن بدون تیتر و بولد شدن بخونه!

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

  1. زینب گفت:

    ای کاش متن رو اینقدر پیوسته نمینوشتید تا خوانایی بالاتر بره، الان کی حوصلش میگیره این همه متن بدون تیتر و بولد شدن بخونه!

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.