بانوی حیا، فرزانه قریش

بیش از هزار و چهارصد و اندی سال پیش ماجرایی آغاز شد که شروعش، از یک عشق آسمانی و حیایی عمیق بود ولی پایانی برای آن متصور نیست. در آن سالها در قسمت شمالی دره باستانی مکه، کاخ مجلل و با شکوهی وجود داشت که بانوی زیبا  و با کمالی را در خود می پرورانید؛ […]

کد خبر: 536
تاریخ انتشار : تیر ۲۹, ۱۳۹۲

بیش از هزار و چهارصد و اندی سال پیش ماجرایی آغاز شد که شروعش، از یک عشق آسمانی و حیایی عمیق بود ولی پایانی برای آن متصور نیست.

در آن سالها در قسمت شمالی دره باستانی مکه، کاخ مجلل و با شکوهی وجود داشت که بانوی زیبا  و با کمالی را در خود می پرورانید؛ بانویی که آوازه جمال و کمال و عظمتش در دنیای عرب طنین انداخت و وصف جمال و عفاف و  وقارش زینت بخش محافل سلاطین و روسای قبایل بود.

از منظر ثروت و دارایی که یگانه ملاک شخصیت آن زمان و محیط بود در میان زنان قریش بی نظیر، و تالار پذیرایی اش مرکز انجمن ادبی مکه بشمار می رفت.

وی از آنجا که عشق ملکوتی در ضمیر داشت، تمام مقامات معنوی و مادی در نظرش پست بود و تمام پیامهای سلاطین عرب و روسای قبایل برای ازدواج را در نهایت ادب رد می کرد، گویا در انتظار یک بشر آسمانی به سر می برد.

تا اینکه بالاخره بانوی کمال و حیا با پشت سر گذاشتن مراحلی به همسری آخرین رسول خدا حضرت محمد (ص) در آمد و به عنوان اولین بانوی مسلمان مفتخر شد و با بذل مال و ثروت در راه تبلیغ اسلام و هدیه مهر و محبت به وجود پیامبر اکرم (ص) در تاریخ اسلام جاودانه و فرزانه شد.

در آن سالها که زنان نه تنها از حقوق خود محروم بودند بلکه با رقت آمیز ترین وضع زندگی می کردند و به عنوان مایه ننگ و عار زنده به گور می شدند، امّ الزهرا  اثبات نمود که یک زن نه تنها حق حیات با عزت دارد و می تواند حقوق خود را احیا کند، بلکه با رفتار و عمل شایسته در کمال عفاف و حیا و به دور از برهنگی و عیاشی و جلوه گری زنان ثروتمند آن زمان مکه؛ به مرحله ای برسد که خداوند متعال به او سلام برساند؛ همچنان که امام باقر (ع) از پیامبر اکرم(ص) نقل می کنند: شبی که در معراج بودم، به هنگام بازگشت ازسفر معراج به جبرییل گفتم: ای جبرییل !آیا خواسته ای از من داری، گفت: خواهش من این است که از طرف خداوند و من به خدیجه سلام برسانی۱.

Untitled-1

در بیان خصایل و این بانوی بزرگوار اگر تنها به بعد حیا و عفت این بنده خاشع الهی بسنده کنیم؛ وسعت کلام مانع از بیان حق است.

در نقل رعایت حیا و عفت در روابط اجتماعی و حفظ حریم خانواده، آن بزرگوار بر خلاف رسم زنان ثروتمند آن زمان با وجود ثروت، عظمت، وجاهت، زیبایی و کرامت و بسیار و برگزاری مجالس شعر و تجارت همیشه در برخورد با نامحرم به نقل از تاریخ با وجود عظمت همیشه از پشت پرده و حجاب صحبت می کردند، حتی در مجلس خواستگاری به جز مجلس آخر و صحبت های نهایی هم از پشت پرده با رسول خدا صحبت کردند.۲ این بزرگوار در شب های نبود پیامبر و حضورش در غار حراء در کمال عفت و احتیاط و حیا در خانه خود در هنگام شب سر خود رامی پوشاندند و پرده در را می انداختند و در خانه را می بستند و از ورود نامحرم به خانه جلوگیری می کردند.۳

این موارد دقت در آن زمان که اوج جاهلیت و نا بهنجاری های اخلاقی عرب بود را نمی توان در کسی جستجو کرد.

از نمونه های دیگر وقار و حیا در رفتار با همسر، با وجود بخشش های فراوان عظمت وجودی و مادی هیچ گاه پرده دری نکرده و شرم کلام و خواسته را نیز حتی در آخرین لحظات زندگی در اوج مشکلات و سختی های شعب رعایت کردند و نه تنها با تمام بذل مال و فداکاری ها خود را طلبکار خدا و رسولش نمی دانستند تا آنجا که در نهایت شرم و حیا زمانی که نتوانست تقاضای مادی خود را به پیامبر (ص) بگوید در تنهایی به زهرای اطهر فرمود: ای محبوب مادر، نور چشمم، به پدر گران قَدرت بگو، مادرم می‌گوید من از خانه‌ی قبر، شب اول قبر و تنهایی در قبر نگرانم و می‌ترسم، از شما تقاضا دارم یکی از جامه‌های خود را که به هنگام فرود فرشته ی وحی و دریافت پیام خدا و راز و نیازهای شبانه می پوشیدید، به من هدیه کنید تا پس از مرگ، بدنم را با آن کفن کنم.۴

در سیره مادر امِّ ابیها (س) به گواه تاریخ بنیان خانواده از جانب زن حتی در روابط اجتماعی بر پایه عفت، حیا، ایمان و تقوا مستحکم شده است. چنانچه زن زندگیش مبتنی بر حجب وحیا و حجاب باشد وچشمان مرد محصور در چشمان همسر بوده و خدا را در همه جا حاضر و ناظر بدانند، خانواده و در نهایت اجتماع در مسیر پاکدامنی پیش خواهد رفت.

به این شکل در دهم رمضان ده سال بعد از بعثت پس از ۲۵ سال همراهی این بانوی آسمانی با ملقب شدن به عناوینی مثل فاضله، کامله، عفیفه، شامخه وغیره در ۶۵ سالگی چشم از جهان فرو بست. به گفته علامه مجلسی غم این فراق رسول خدا(ص) را تا مدتی خانه نشین کرد. ایشان در این فراق به شدت می گریست و زمانی که قبر آن بانو مهیا شد، همانگونه که اشک می ریختند وارد قبر شده و خوابیدند و افزون تر از قبل گریه کردند و سپس ایشان را دفن کردند. و تا آخر عمر یادش را گرامی داشتند.

d3f518bdb4

پیامبر اکرم (ص) تشریفات ورود حضرت خدیجه کبرى (س) را به صحراى محشر چنین توصیف مى نماید:

هفتاد هزار فرشته در حالى که پرچم هایى منقّش و مزیّن با جمله «الله اکبر» را در دست دارند، به استقبال او مى شتابند.۵

 

۱-        بحارالانوار، ج‏۱۸، ص‏۳۸۵

۲-       محدث نوری، مستدرک وسائل الشیعه، ج ۱۴، ص ۲۰۳؛ محمدباقرمجلسی، همان، ج ۱۶، ص ۶۹؛ ذبیح الله محلاتی، ریاحین الشریعه، ج ۲، ص۲۱۴٫

۳-       علی بن یوسف حلی، العدد القویه، ص ۲۱۹؛ سیلاوی، همان، ص ۱۲۷٫

۴-        ذبیح الله محلاتی، همان، ج ۲، ص ۲۰۳

۵-       این شهر آشوب مناقب آل ابی طالب جلد۴

ارسال
چاپ
0 نظر
  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.