حجاب، شبهات دیروز و شبهات امروز!!

بانو امین درباره این شبهه که «غرض اصلی از حجاب جلوگیری از زنا است و زنا هم در حجاب زیادتر دیده می شود. زیرا به حکم "الانسان حریص علی ما مُنع" ـ انسان را از هرچه منع کنند به آن حریصتر می شود ـ پس هرقدر زن خود را بپوشاند مرد برای دیدن او حریصتر می شود!» می فرمود: «این سخن مثل این است که بگویند اگر کسی گوهرهای خود را در صندوق پنهان نکند و در کوی و بازار پخش کند، بهتر محفوظ می ماند. زیرا وقتی مانعی در کار نیامد، کسی میل نمی کند دستبردی به آنها بزند... هرکس در عمر خود چندین دفعه گل و ریاحین و مناظر دیده؟ آیا چون مکرر دیده است دیگر مایل به دیدن آنها نیست؟...»

کد خبر: 6263
تاریخ انتشار : اسفند ۱۷, ۱۳۹۲

03-08-2014 01-11-43 ب-ظ

از اواخر دوره قاجار و با سلطه روشنفکران غربزده و بعضا شرقزده! بر ارکان سیاسی، فرهنگی و حتی اقتصادی کشور، موضوع حیا و حجاب زُدایی از خانواده ایرانی در دستورکار آنها قرار گرفت. زیرا استحاله فرهنگی و از خودبیگانه کردن افراد جامعه، یکی از مهمترین اهداف استعمار، به ویژه کشور استعمارگر انگلستان، در کشورهای مستعمره و نیمه مستعمره بوده است؛ تا براین اساس بتوانند با مشغول کردن مردم کشور هدف به مسائل سطحی و رذایل اخلاقی، بدون هیچ مزاحمتی به غارت منابع و ثروت های آن کشور بپردازند.

آنوقت عناصر وابسته به استعمار در آن دوران به شکل گسترده به شبهه افکنی درباره «حجاب» می پرداختند. کاری که امروزه به نوعی دیگر و البته از زاویه متفاوت با شبهه افکنی های گذشته، ادامه دارد…

در این مطلب به صورت مختصر به تفاوت این شبهه افکنی ها پرداخته شده:

روش خوشبختی و شبهات دیروز

در اواخر دوره قاجار و بعد از سلطه عناصر وابسته به انگلستان بر مجلس شورای ملی، عناصری چون «صدیقه دولت آبادی» -پیرو فرقه ضالّه بابیت-، «هاجر تربیت»، «کیا قربان» و… شروع به حیا و حجاب زدایی از جامعه مذهبی ایران کردند. مثلا دولت آبادی در شهر اصفهان کانونی تاسیس کرد به نام «شرکت خواتین اصفهان» و حدود ۱۵ سال قبل از کشف حجاب رضاخانی، با پشتوانه حکومت، کشف حجاب کرده و به همراه جمعی از زنان همفکر خود به تبلیغ تفکرات الحادی و ضدّمذهبش در میان بانوان می پرداخت. آنوقت «بانو امین اصفهانی» که در آن زمان بیش از ده سال بود که به تحصیل علوم دینی پرداخته، و به صورت محدود در منزل به آموزش تعدادی از بانوان علاقمند به دروس حوزوی، مشغول بودند؛ برای مقابله با صدیقه دولت آبادی فعالیت خود را شروع کرد. ایشان علاوه بر همان کلاسهای درسشان، در جلسات مذهبی بانوان، با سخنرانی درباره تفکرات ضدّمذهب صدیقه دولت آبادی به شبهه افکنی های او پاسخ می دادند…

بانو امین سالها بعد، یعنی پس از شهریور ۱۳۲۰٫ش با چاپ کتاب ارزشمندی با نام «روش خوشبختی» با بیان همان شبهات جماعت روشنفکر درباره حجاب، به مکتوب کردن پاسخ آن شبهات پرداختند. مثلا ایشان در جواب این شبهه که برخی می گفتند: «حجاب مانع ترقی زن است و او را از هر فضیلت محروم می کند و مانع کسب علوم، صنایع و تجارت می شود»؛ می فرمودند:

«هر دانشمندی می داند که تعلیم و تعلّم و کسب علوم به هیچ وجه منافاتی با حجاب ندارد و حجاب مربوط به رشد عقلی و علمی زن نیست. مدارس دخترانه و پسرانه از هم ممتاز و جداست و نیز زن هرگونه صنعت و علم را می تواند در کمال عفت و نجابت فراگیرد».

و یا درباره این شبهه که «غرض اصلی از حجاب جلوگیری از زنا است و زنا هم در حجاب زیادتر دیده می شود. زیرا به حکم “الانسان حریص علی ما مُنع” ـ انسان را از هرچه منع کنند به آن حریص تر می شود ـ پس هرقدر زن خود را بپوشاند مرد برای دیدن او حریصتر می شود!» می فرمود:

«این سخن مثل این است که بگویند اگر کسی گوهرهای خود را در صندوق پنهان نکند و در کوی و بازار پخش کند، بهتر محفوظ می ماند. زیرا وقتی مانعی در کار نیامد، کسی میل نمی کند دستبردی به آنها بزند… هرکس در عمر خود چندین دفعه گل و ریاحین و مناظر دیده؟ آیا چون مکرر دیده است دیگر مایل به دیدن آنها نیست؟…»

در واقع در آن روزگار بانو امین به شبهاتی پاسخ می دادند که قصد داشت بانوان را نسبت به باور به حیا و داشتن حجاب سست کند؛ اما امروز با چه شبهاتی مواجه هستیم؟

 03-08-2014 01-02-00 ب-ظ

حجاب و ایمان بدون عمل!!

با پیروزی انقلاب اسلامی و اثبات اینکه «حجاب» نه تنها مانع فعالیت علمی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بانوان مسلمان نیست؛ بلکه باعث کرامت زن و راحت تر شدن فضا برای فعالیت های اوست؛ پس عوامل استعمار باید شبهاتی دیگر برای حیا و حجاب زُدایی از زن مسلمان مطرح می کردند. شبهاتی که از پس «عدم عفاف چشم»، «تنوع طلبی جنسی»، «جلوه گری» و «تبرُّج» برخی از مردان و زنان جامعه در اذهان نفوذ کرده و اصل عُقلایی حجاب را هدف قرار بدهد…

در واقع این شبهات برگرفته از تفکر مذهب «پروتستانیزم» است. تفکری که در آن اصل اساسی بر «نجات از طریق ایمان است». آنچنان که لوتر کینگ می گفت: «انسان در پیشگاه خدا نمی تواند براساس شایستگی و اعمالش نجات یابد؛ البته در صورتی که او معتقد باشد فیض خدا شامل انسان می شود، خدا این ایمان راستین را از او می پذیرد.» و این یعنی ایمان بدون عمل!، یعنی «دلت باید پاک باشد» نماز هم نخواندی، نخواندی!. حجاب هم نداشتی، نداشتی! و….

و قطعا این تفکر در تضاد با فرمان قرآن است که در بسیاری از آیات فرموده نجات انسان تنها از راه ایمان و عمل است، آنهم نه هر عملی بلکه عمل صالح. «انَّ الذین آمنوا و عملوا الصالحات»-آیه ۳ سوره عصر-.

پس اگر مسلمانی به دنبال نجات و طلب رضایت خداست، مگر ممکن است که بدون انجام دستورات قرآن و کلام پیامبر(ص) و آل او، به رستگاری و بهشت برسد؟

العاقلُ یَکفی به الاشاره…

 03-08-2014 01-05-22 ب-ظ

منابع:

۱-«زندگانی بانوی ایرانی»-سیده نصرت بیگم امین اصفهانی-، به قلم ناهید طیبی، نشر سابقون(قم)، چاپ اول ۱۳۸۰٫ش، صفحات ۴۶ تا ۵۰

۲-«رویکرد نوین در روابط خانواده»، دکتر عزت السادات میرخانی، نشر سفیر صبح، چاپ ۱۳۷۹٫ش، صفحات ۳۸ تا ۴۸

۳-«جهان مسیحیت»، نوشته اینار مولند، ترجمه مسیح مهاجری و باقر انصاری، انتشارات امیرکبیر، صفحات ۱۷۵ تا ۱۸۳

کاری از گروه دین و فرهنگ باحجاب

  • ارسال نظرات
  • نظرات بینندگان

دیدگاه

  1. محمود گفت:

    با اجازتون از مطلب سایت در سایت خودم استفاده کردم. خدا اجرتون بده.

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.

دیدگاه

  1. محمود گفت:

    با اجازتون از مطلب سایت در سایت خودم استفاده کردم. خدا اجرتون بده.

    Thumb up 0 Thumb down 0

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.